Ανοίξτε την Οδό Σουχάντα / Open Shuhada Street Campaign @Athens

Πότε:
Μάρτιος 7, 2019 @ 6:00 μμ – 7:00 μμ
2019-03-07T18:00:00+02:00
2019-03-07T19:00:00+02:00
Πού:
Πρεσβεια Ισραήλ στην Αθήνα
Μαραθωνοδρόμων 1
Αθήνα
Ανοίξτε την Οδό Σουχάντα / Open Shuhada Street Campaign @Athens @ Πρεσβεια Ισραήλ στην Αθήνα

(Ακολουθούν ελληνικά *)

Call for action by ‎Youth Against Settlements – شباب ضد الاستيطان‎‎ and The Purple – Το Μωβ

IN THE CONTEXT OF THE INTERNATIONAL OPEN SHUHADA STREET CAMPAIGN, WE CALL FOR A NON-VIOLENT PROTEST AT THE ISRAELI EMBASSY IN ATHENS ON THURSDAY MARCH 7th 18:00-19:00 DEMANDING THE REOPENING OF THE SHUHADA STREET, THE MAIN ROAD IN THE HEART OF HEBRON, WEST BANK, PALESTINE!
25 years ago, on Feb 25 1994, an Israeli settler, an American-born retired army doctor, Baruch Goldstein, entered the Ibrahimi Mosque and shot dead 29 Palestinians, more than 100 wounded. The Israeli army’s response? Shutting down the main streets, the main markets, closing 512 shops by military order, and imposing closures and restrictions on Palestinians. The army punished the victims and facilitated the settlement project in the city. Palestinians in Hebron now live under brutal conditions, while the city center is being taken over by Israeli settlers, many of whom pay respects to the grave of Baruch Goldstein, the mass murderer. Meanwhile, international observers are expelled from the city, and human rights violations continue without witnesses.

*****

Κάλεσμα για δράση από τη Νεολαία Ενάντια στους Εποικισμούς ‎Youth Against Settlements – شباب ضد الاستيطان‎‎ και The Purple – Το Μωβ

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟ SHUHADA, ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΜΗ ΒΙΑΙΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 18:00-19:00 ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΠΑΛΙ Η ΟΔΟΣ SHUHADA, Ο ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΧΕΒΡΩΝΑΣ, ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
Πριν από 25 χρόνια, στις 25 Φεβρουαρίου του 1994, ένας Ισραηλινός έποικος, ένας συνταξιούχος στρατιωτικός γιατρός γεννημένος στην Αμερική, ο Baruch Goldstein, μπήκε στο τζαμί Ibrahimi και πυροβόλησε και σκότωσε 29 Παλαιστίνιους, και τραυμάτισε πάνω από 100. Η αντίδραση του Ισραηλινού στρατού; Έκλεισε τους κύριους δρόμους, τις κύριες αγορές, έκλεισε 512 μαγαζιά με στρατιωτική διαταγή και επέβαλε κλεισίματα και περιορισμούς στους Παλαιστινίους. Ο στρατός τιμώρησε τα θύματα και διευκόλυνε το σχέδιο των εποικισμών στην πόλη. Οι Παλαιστίνιοι στη Χεβρώνα ζουν τώρα κάτω από βάναυσες συνθήκες, ενώ το κέντρο της πόλης έχει καταληφθεί από Ισραηλινούς εποίκους, πολλοί από τους οποίους αποτίουν τα σέβη τους στον τάφο του Baruch Goldstein, τον μαζικό δολοφόνο. Εν τω μεταξύ, οι διεθνείς παρατηρητές εκδιώκονται από την πόλη, και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζονται χωρίς αυτόπτεις μάρτυρες.

Μαρτυρίες γυναικών από το ντοκιμαντέρ του Μωβ και της FemArtAct «Peace vs Piece», Μέρος Ι: Η αντίσταση των Παλαιστινίων γυναικών στη Χεβρώνα:

Zleikha Muhtaseb, Παλαιστίνια ακτιβίστρια στη Χεβρώνα, Δυτική Όχθη, Παλαιστίνη:
«Το σπίτι μας βρίσκεται στην οδό Σουχάντα, τον σημαντικότερο δρόμο στη Χεβρώνα που συνδέει το βόρειο τμήμα της πόλης με το νότιο. Αλλά όχι πια. Στο παρελθόν ήταν γεμάτη ζωή και μαγαζιά και ανθρώπους, τα πάντα. Αλλά τώρα, όπως βλέπετε, είναι πραγματικά νεκρή.
Δεν επιτρέπεται στους Παλαιστίνιους να περπατάμε στην οδό Σουχάντα. Το κλείσιμο του δρόμου επηρέασε την οικονομία, την κοινωνική ζωή των ανθρώπων, την ιατρική κατάσταση πολλών ανθρώπων. Είμαστε περιτριγυρισμένοι από τον Ισραηλινό στρατό. Λόγω των εποικισμών έχουμε στρατιωτική παρουσία και έχουμε κλειστή την οδό Σουχάντα. Όλη η επιθετικότητα προέρχεται από τους εποικισμούς.
Νιώθω σαν να είμαι φυλακισμένη μέσα στο σπίτι μου. Είναι ένα κλουβί.
Η καμπάνια Ανοίξτε την Οδό Σουχάντα ζητά να ανοίξει πάλι ο δρόμος επειδή είναι πολύ σημαντικός για όλους. Επηρεάζει τη ζωή μας πολύ το γεγονός ότι είναι κλειστός. Απλά ζητούμε δικαιοσύνη, είναι ανθρώπινο ζήτημα.»

Sundus Azza, Παλαιστίνια ακτιβίστρια στην οργάνωση Νεολαία Ενάντια στους Εποικισμούς (Youth Against Settlements) στη Χεβρώνα, Δυτική Όχθη, Παλαιστίνη:
«Τώρα ζω στη Χεβρώνα στη ζώνη Η2 υπό τον έλεγχο της Ισραηλινής κυβέρνησης. Είμαστε πρόσφυγες από το 1948 από την περιοχή Αζούρ. Δεν είναι μακριά από την Χεβρώνα αλλά απαγορεύεται να πάμε στο χωριό μας. Έχω δει μόνο φωτογραφία από τον παππού μου όταν ήταν εκεί μπροστά από το σπίτι του. Είναι πραγματικά δύσκολο να ξέρεις ότι είσαι πρόσφυγας και έχεις γη στα εδάφη του 1948 και δεν μπορείς να πας εκεί. Με πληγώνει πραγματικά, κι έτσι θέλω αλήθεια ή θα ήθελα αλήθεια να πάω να δω το χωριό μου. Ίσως μπορώ να νιώσω ελεύθερη στην περιοχή αυτή.
Εδώ στη Χεβρώνα μας βοήθησε η οργάνωση Νεολαία Ενάντια στους Εποικισμούς, και έτσι έγινα εθελόντρια μετά, και τώρα μάλιστα είμαι κι εγώ συντονίστρια. Είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση εδώ και δεχόμαστε συνεχώς επιθέσεις από τους Ισραηλινούς εποίκους, ακόμα και μέσα στα σπίτια μας. Προσπαθούμε να τις καταγράφουμε με φωτογραφίες και βίντεο, και να καταγγέλλουμε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας.
Έχω δεχτεί κι εγώ επιθέσεις από τους Ισραηλινούς εποίκους, κι έχω υποστεί συλλήψεις από τους Ισραηλινούς στρατιώτες και φυλακίσεις. Η πιο πρόσφατη επίθεση που δέχτηκα ήταν τον προηγούμενο μήνα από τρεις Ισραηλινούς εποίκους, οι οποίοι με χτύπησαν στον ώμο μου, στο πόδι μου και στο κεφάλι μου, και έβγαλαν την μαντήλα μου. Το κατήγγειλα στην Ισραηλινή αστυνομία, αλλά δεν έγινε τίποτα, όπως πάντα.»