Ιστορικός υλισμός – Συνέδριο στην Αθήνα

Γράφει η Μαρία Ταμιωλάκη

Απο τις 2 έως τις 5 Μαίου έλαβε χώρα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο το τακτικό συνέδριο για τον Ιστορικό Υλισμό και τον Μαρξισμό που διοργανώνει το ομώνυμο περιοδικό της Μ. Βρεττανίας, για πρώτη φορά εκτός της χώρας αυτής.

Σε περισσότερα από 100 στρογγυλά τραπέζια όπου αναλύθηκαν και συζητήθηκαν όλα τα σύγχρονα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας, όπως είναι το μεταναστευτικό, οι αντιλαϊκές πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη, η άνοδος της ακροδεξιάς με την ξενοφοβία, την ομοφοβία και το ρατσισμό, ιδιαίτερη σημασία δόθηκε από τη διοργάνωση, με επτά ξεχωριστές συνεδρίες, από τις οποίες μια σε ολομέλεια, στα γυναικεία προβλήματα της εποχής, πάντα υπό το πρίσμα της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας και ανάλυσης.

Έτσι, θέματα που απασχολούν “παραδοσιακά” το γυναικείο κίνημα, όπως είναι τα ίσα δικαιώματα στην εργασία και τις αμοιβές, η παραγωγή ή μη υπεραξίας κατά την εργασία στο σπίτι, η άρση των ανισοτήτων που απορρέουν από τους πολλαπλούς κοινωνικούς ρόλους της γυναίκας, η αντιμετώπιση της κάθε μορφής βίας σχετιζόμενη με το φύλο της, αλλά και πιο “σύγχρονα” θέματα αποτέλεσαν αντικείμενο των εισηγήσεων από εξειδικευμένες στο αντικείμενο ομιλήτριες – ακαδημαικούς, ακτιβίστριες κλπ.

Σε όποιον και όποια παρακολούθησε τις συγκεκριμένες συνεδρίες, αίσθηση προκαλούσε η διαπίστωση ότι σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από εκτίναξη, κυριολεκτικά,των εξελίξεων στην τεχνολογία και την επιστήμη, οι αδικίες σε βάρος των γυναικών παρουσιάζουν στις μέρες μας όξυνση με τρόπο, λιγότερο ή περισσότερο έντονο, ανάλογα με τις ιδιαίτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες ή τις επικρατούσες θρησκευτικές πεποιθήσεις της κάθε χώρας κλπ, με πανταχού παρούσες, πάντως, τις κυρίαρχες πατριαρχικές δομές του καπιταλιστικού μοντέλου οργάνωσης της κοινωνίας μας

Αντικείμενο ευρείας συζήτησης και προβληματισμού αποτέλεσαν τέλος, και τα θέματα που σχετίζονται με την ταυτότητα του φύλου και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, την έννοια της θηλυκότητας ως προοδευτικής εννοιολογικής οντότητας, την συντηρητική – εθνικιστική καπηλεία των γυναικείων διεκδικήσεων προς ρατσιστική ισλαμοφοβική κατεύθυνση (femonationalism) , καθώς και την αναγκαιότητα της συστράτευσης και των ανδρών στον φεμινιστικό αγώνα, ο οποίος επαναπροσδιορίζεται τελευταία ως ένα από τα πλέον δυναμικά κομμάτια του λαϊκού και του εργατικού κινήματος διεθνώς.

Σε όλα τα ζητήματα, η αναλυτική προσέγγιση των ομιλητριών παρουσίαζε την μαρξιστική σκοπιά και θεώρηση, γεγονός που παρακινεί για περισσότερη εμβάθυνση και μελέτη.